Aloes

Aloes zawiera wiele cennych składników oraz liczne zastosowania w życiu codziennym

Wzmianki o aloesie można znaleźć już w starożytności. Już w 1552 p.n.e. w starożytnym Egipcie odkryto pierwszy dokument, w którym opisane jest medyczne użycie aloesu, zaś w 1995 r. aloes został efektywnie zastosowany i opisany w leczeniu poparzonych ofiar zamachu bombowego w Oklahoma City.
Punktem zwrotnym w historii użycia aloesu było odkrycie, że  w skórce aloesowego liścia znajdują się substancje o niepożądanych działaniach ubocznych: aloina i emodyna. Odkryto, że te dwie substancje mają takie właściwości, że ich codzienne użycie jest praktycznie wykluczone - mają działanie silnie przeczyszczające. Zawartość aloiny i emodyny powoduje, że aloesu w stanie naturalnym nie zjadają żadne zwierzęta, nie siadają na nim owady i nie lubi go większość szkodników roślinnych.
Naukowcy odkryli jednak, że liść aloesowy dokładnie obrany ze skórki traci właściwości przeczyszczające, a ukazuje cenne działania na ludzki organizm. Okazało się, że oczyszczony aloes m.in.:
- podnosi odporność,
- reguluje przemianę materii,
- poprawia trawienie,
- przeciwdziała zaparciom,
- stosowany zewnętrznie - przyspiesza procesy regeneracji skóry.
Pojęcie "aloesu handlowego" używa się właśnie do bezpiecznego w użyciu, obranego ze skóry, miąższu aloesowego. Aloes farmakologiczny, czyli ten nie poddany żadnym zabiegom oczyszczającym, nadal jest przedmiotem intensywnych badań. Na przykład , substancja niepożądana - emodyna, z pominięciem jej działania przeczyszczającego, wykazuje cenne właściwości - m.in. przeciwwirusowe, przeciwgrzybicze, a nawet przeciwnowotworowe.
Obie substancje niepożądane - aloina i emodyna, obecne w kanalikach liściennych skóry mają zdolność pochłaniania promieniowania UVA i UVB, co powoduje, że istnieją na świecie ośrodki badawcze, które tę cechę aloesu próbują zaadoptować dla ochrony ludzkiej skóry.
Wiele firm pozbywa się pozbywa się tzw. "aloesu farmakologicznego" obierając po prostu liść ze skóry. Proces ten nazywa się "filetowaniem aloesu" a otrzymuje się w ten sposób podłużne kawałki galaretowatego miąższu. W innych zakładach przetwórstwa, za pomocą dość drogich metod fizykochemicznych oddziela się się aloinę i emodynę z pulpy otrzymanej z całej rośliny. Pozostawienie ich w kosmetykach było by bardzo niekorzystne, gdyż stwierdzono uczulenia na aloes, z powodu obu tych substancji. Tak oczyszczony aloes kieruje się do dalszej produkcji jako składnik napojów aloesowych, kremów, maseczek. Spośród firm kosmetycznych,produkujących dobrej jakości kosmetyki na bazie aloesu, górą są te, które dbają o staranne oczyszczenie aloesu.
W 1994 r. opublikowano wyniki ankiety przeprowadzonej wśród 5000 czytelników gazety Prevention Magazine na temat popularności ziół i innych naturalnych produktów w tzw. domowym leczeniu. Wyniki ankiety pokazały, że aloes jest jednym z najczęściej używanych "domowych remediów" obok czosnku, rumianku, żywokostu, dziurawca i mięty. Przekrojony wzdłuż liść aloesowy lub żel o wysokiej zawartości miąższu to wg czytelników Prevention Magazine, najlepszy sposób na uniknięcie powikłan po oparzeniu, zacięciu, otarciu skóry, ból szybciej mija, krwawienie ustaje, a blizny są o wiele mniej widoczne.
Profesor Władimir Pietrowicz Fiłatow - ukraiński oftalmolog (okulista) z Odessy, specjalista od przeszczepów tkanek, był wielkim entuzjastą aloesu.Używał go przy przeszczepianiu ludzkiej rogówki. W klinice oftalmologicznej w Odessie przygotowywano aloes do medycznego użycia. Lek , który powstał, zarejestrowany pod nazwą "Fips" używany był w postaci zastrzyków domięśniowych lub podskórnych, przy prawie wszystkich operacjach ocznych, które wykonywano w Instytucie Oftalmologii w Odessie. Głównym celem takiego postępowania było wzmocnienie organizmu pacjenta i lepsze rokowania przeprowadzonej operacji.
W liściu aloesu można znaleźć następujące substancje:
1. Witaminy - wszystkie z grupy B, poza tym C, beta-karoten, cholinę i kwas foliowy
2. Aminokwasy - alanina, cystyna, kwas glutaminowy, prolina, hydroksyprolina, seryna, tyrozyna
3. Nienasycone kwasy tłuszczowe - linolowy, linolenowy, myristilowy, kaprylowy, palmitynowy, stearynowy
4. Substancje działajace przeciwbólowo - lupeol, mleczan magnezowy
5. Substancje o działaniu przeciwzapalnym - bradykinaza, beta-sitosterol, kampesterol
6. Substancje o działaniu przeciwbakteryjnym - kwas cynamonowy, lupeol, fenole, związki siarkowe
7. Enzymy - peroksydaza, alliaza, katalaza, lipaza, cellulaza, karboksypeptydaza, amylaza,zasadowa fosfataza
8. Biostymulatory - obecne w wyciągu z liścia aloesowego w śladowych ilościach. Mają działanie katalityczne. Wpływem bio-stymulatorów na ludzki organizm zajmował się ukraiński badacz Fiłatow.
9. Ligniny - substancje, których podstawowym składnikiem jest celuloza. Ich obecność w miąższu aloesowym wiąże się ze znakomitymi zdolnościami penetracyjnymi aloesu w głąb ludzkiej skóry.
10. Saponiny - miąższ aloesowy zawiera ich ok. 3%, maja działanie ściągające, lekko odkażające oraz myjące( to dzięki nim powstają aloesowe mydła i szampony).
11. Cukry - monosacharydy: glukoza i fruktoza, polisacharydy - polimannozy i glukomannozy, acetylowane pochodne cukrów (acetylomannozy) oraz liczna grupa tzw. mukopolisacharydów.
Aloes na co dzień - Zastosowanie:
⦁ pitny miąższ aloesowy poprawia przyswajanie składników odżywczych -popijanie miąższem aloesowym lub dodawanie do pitnego miąższu aloesowego witamin, mikro- i makroelementów ułatwia ich przyswajanie
⦁ aloes to roślina od oparzeń - szybko goi skórę, leczy uszkodzenia skóry spowodowane wysoką temperaturą, ale również zimnem, promieniowaniem jonizującym lub prądem elektrycznym.
Co sprawia, że o aloesie mówi się "roślina od oparzeń"? Miąższ aloesu działa na skórę w następujacy sposób:
- wnika głęboko w warstwy naskórka
- reguluje odczyn kwasowo-zasadowy skóry
- hamuje namnażanie bakterii, wirusów, grzybów
- działa przeciwzapalnie, ściągająco
- łagodzi ból i świąd
- nawilża skórę
- rozszerza naczynia krwionośne i przyspiesza podskórne krążenie krwi
- stymuluje podziały komórkowe, przyspiesza regenerację tkanek
⦁ aloes odmładza i  działa regenerująco ( przez wpływ na sprawność podziałów komórkowych)  na skórę
- aloes doskonale penetruje skórę - czterokrotnie szybciej niż woda
- miąższ aloesowy i skóra mają to samo ph
- odczyn kwasowo-zasadowy ph 5,2-5,5 jest odczynem ochronnym, odczyn miąższu aloesowego chroni skórę przed wirusami, bakteriami, grzybami,trądzikiem, łupieżem
⦁ aloes odżywia skórę - witaminy, substancje mineralne, biostymulatory i wolne aminokwasy - to wszystko trafia wprost do skóry
⦁ aloes łagodzi i skraca stany zapalne
⦁ aloes doskonale nawilża - aby uzyskać ten efekt musimy mieć przynajmniej 25% zawartości czystego miąższu aloesowego w danym produkcie
- aloes objawia jedną ze swych najbardziej niezwykłych cech - zdolność wprowadzania wody bezpośrednio w środowisko tkanek
- aloes wpływa na pozytywne podskórne ożywienie krwioobiegu- składniki aloesu stymulują mikrokrążenie skórne w nowopowstałych naczyniach krwionośnych, przyczyniając się do lepszego zaopatrzenia przyrastającej tkanki w tlen.
⦁ aloes wpływa na porost włosów - aloes stymuluje podziały komórkowe - w tym wypadku chodzi o komórki tzw. macierzy włosowej, w której rodzi się nowy włos
⦁ czysty miąższ aloesowy doskonale wpływa na układ pokarmowy (poprawia funkcje trawienne)
- aloes w żołądku i dwunastnicy wzmacnia mechanizm obronny błony śluzowej
- aloes ma działanie przeciwwrzodowe
- aloes w jelitach ułatwia prawidłowe wchłanianie pokarmów
- czysty miąższ aloesowy jest regulatorem poprawnego działania jelit
- aloes w wątrobie wykazuje działanie oczyszczajace i osłonowe
- aloes reguluje przemianę materii
⦁ aloes przeciwko cukrzycy - zawiera czynnik hipoglikemiczny, który obniża poziom cukru we krwi
⦁ aloes przeciwko miażdżycy
- zmniejsza poziom złego cholesterolu LDL
- zwiększa stosunek dobrego cholesterolu HDL do całkowitego poziomu cholesterolu we krwi
- zmniejsza poziom trójgllicerydów
- zmniejsza poziom fosfolipidów
⦁ aloes zwiększa odporność organizmu

Bibliografia:
"Aloes na co dzień" Elżbieta Olejnik